Monday, 23 February 2015

క్షతగాత్రులు

క్షతగాత్రులు
                                                                                                                              
అ దొక అంతులేని  అసహాయ అవేదనల సమూహం,
సహజీవన ఆలంబన కరువై , ఆక్రందనలకు నెలవైన
అనుమానపు బాణాల గాయాల చిరునామాలవి..
ఆ హృదిలో కూడా జాతీయ  సమైక్య సద్భావనా వీచికలే  .
అయినా  , నిర్దాక్షిణ్య , దురహాంకార ఫాసిస్ట్ చేతుల్లో
బలౌతున్న పరాచికాల  పాచికలు  .
మాతృ దేశ భక్తి  భావనల  పేగు తెంచుకుని
అలీగానో, అక్బర్ గానో ,అమీనా గానో ఊపిరి పీల్చుకున్న ప్రాణం
మస్ జిద్ గోడ ప్రక్క గోలీలాడుకుంటూ ,  స్వేద తీరే ప్రాయంలోనే
సైనైడు గుళికలై , బెల్ట్ బాంబు లై  పేలిపోతున్నాయి.
 గుట్టుగా గమ్మున తప్పిపోయి , పవిత్రపోరుకు నైవేద్యాలుగా మారిపోతున్నాయి.  
అమ్మీ అబ్బాల జ్ఞాపకాల్లోనో ,  గోడకు తగిలించిన
నమాజ్ టోపీల్లోనో మిగిలిపోతున్నాయి. -
తప్పితే , చీకట్లోనే బానేట్లుకు  నెత్తురు మరకలై ఎండిపోవడమో -
రెక్కలు తెగిన  పంజరపు చిలకల్లా , జైల్లో మగ్గి పోవడమో -
అప్రమేయంగా, ఓడిపోయి  , పరాధీనమై వాడి పోవడమో -
అలవడ్డ అనివార్య అణిచిన ఆక్రందనల  జీవనం..


 కడుపుకోతకు  పర్యాయంగా అవిసిన గుండెల్లో కన్నీళ్ళై
ఘనీభవించి కానరాని కలల  కల్లోలాలై మిగిలిపోవడమో
అదొక అంతులేని వింత వ్యధ .. ఖుదా !ప్చ్                   
శాపగ్రస్తుల్లా విముక్తి లేని పుట్టుక.
ప్రపంచం లో ఎక్కడ  ఏ మూల ఏమి పేలినా ,ఎవరు రాలినా
అందరి అనుమానపు చూపులు ఆ  బస్తీ  వైపే .
ఆ నామ రూపాలు సాక్షులు ,  మతమే నేర నిర్ధారణా యంత్రం,   
ఖాకీలజులుం కో , కళ్ళాల్లేని కషాయిల కవాతుకో
యవ్వనమే శాపమై, కరిగిపోతున్న నిషిద్ద స్వరాలువి .
హలాల్ అందిస్తూ , హలీమ్ తో మరపిస్తూ,  సాంబ్రాణి  ధూపా లేస్తూ
దర్గాల్లో, కడుపులు పండాలని
సుతిమెత్తని  పీరుల నెమలి ఈకలు విసురులతో  సౌకుమార సూఫీలు  పాడుతూ ,
 జనజీవన భాగాస్వామ్య మమేకమౌ వ్వాల్సినోళ్ళు   ,
పుట్టు మచ్చను  రాచ పుండు గా మార్చింది ,మాయ లోకం .
 దిక్కు చూపుల బిక్కు దైనందినం లో
రేపటి బ్రతుకు కోసం పోరు ,
 నిన్నటి ఆనవాళ్ళ జాడలు చెరిపేసుకోవాలనే వెతుకులాటలో   
చేయని నేర భారాలతో బరువెక్కిన అస్తిత్వపు శకలాలు.
 వేయిపడగల కాలనాగు తర తరాలుగా తరాలను
 విషం తుల్యం చేసేస్తూ  ఒక ప్రక్క-
లౌకిక  మార్కెట్టు లో తాకట్టు వస్తువులై
తూకం  కొలతలే కాదు మూల్యం కూడా లేని
అత్యవసర తాజా సరుకు లై ఒక ప్రక్కా-
ఫత్వా, తత్వా, మోలీ,దళారుల మతలబులోక పక్కా -
పెట్టుబడుల పేదరాసి  పెద్దన్నయ్య పెద్దరికపు ఉక్కు పాదం  అటు ప్రక్క-
ఎటు చూస్తే అటు దుఃఖం , ఎటు తిరిగితే అటు నేరం
జీవించడం అంటేనే  రోజూ చావడ మైన తరుణం  ,
బ్రతకనీయండంటూ బ్రతిమాలుతూ  బ్రతుకీడ్చడం అలవడ్డ నైరాశ్యం ,
స్వేఛ్చ,సమానత్వాన్నీ ప్రజాస్వామ్య  స్వాభిమానాన్ని ఉరితీయడమే,
హక్కులే  అయోమయమైన  వేళ , బ్రతుకు గీతాల్ని బలిమితో చేరిపెయడమే
 అస్తిత్వపు ఆకాంక్షను హత్య చేయడమే  ,
ఇంతకీ హంతకులు ఎవరు ?    ఎవరిదీ పాపం ?                                డాక్టర్ మాటూరి శ్రీనివాస్
                                                                                                           7-12-14