చుండూరు

                            చుండూరు   

చుండూరు నేటికీ పచ్చి పుండూరు

ఎండిన రక్తపు చారల ఆక్రందనల ఆనవాళ్ళు  

  మసిబారిన మానవత్వపు  నిర్వికార నీడలు

కాటేసిన కంచెలే కులపు పెట్టు బడులుగా

 మేసేసినాయి , చేనుల తలరాతలు .

పంచె కాలు కదపలేదు , పంచె కట్టు జారలేదు

అందరమూ వైష్ణవంలమే బుట్టలో రొయ్యలన్ని ఎటు మాయమయ్యి పోయాయి

గండ్రాగొడ్డళ్ళు గాల్లో తేలుకుంటూ గొంతుల్లో దిగబడగా

కులం కోర్టు రూపములో  తెగిన తలలను వేలం లో కొనుక్కుంది

కళ్ళు లేని న్యాయ దేవత చెవులను కులానికి అమ్మేసుకుంది

దేవీ దేవతలందరూ కులానికి దాసోహలే

పోయినోళ్ళ లోటు తీర్చలేనిదంటూ న్యాయమూర్తులు తీర్పు

పోగొట్టినోల్లను రక్షించుకోవడం లో వీళ్ళకు వీళ్ళే నేర్పు

వోట్ల కాలము  అయినా, ఒక్కడు నోరెత్తితే ఒట్టు

సీట్ల పేకగాళ్ళు ,చమ్చానాకేటోళ్ళు

నోట్లతో మాట్లాడేటోళ్ళు, కులపుతోలు కప్పుకున్న రాజకీయ తోడేళ్ళు

గెలిచినా ,వోడినా  డబ్బు కంపు కొట్టే టో ళ్ళు

న్యాయపోరు చేద్దామంటే నకరాలు పోయేటోళ్ళు .

చేయి చేయి కలుపుదాము సురకత్తుల వోట్ల ను

కులము కుత్తుకల్లో దింపు దాము ,

అడుగు అడుగు ముందుకేస్తూ బహుజనాన్ని మేల్కొలుపుతూ

కుల ము హద్దులు చెరుపుదాము .

కులము బలముతో  బలిసినో ళ్ళను,బలాదూర్లను

నిర్భయముగా నిరసిద్దాము ,నిర్ణేతలుగా నిలుద్దాము .

             

                                                           డా .మాటూరి శ్రీనివాస్

నీవు-నేను

నీవు-నేను

నీవు నేను వేరే కానీ

ఒకరికొకరం అన్యోన్య మిత్ర శోధము

నీ  బలాన్ని నేనయితే

నా బలహీనత నీవు.

కొమ్మా రెమ్మలా సహవాసం మనది

విడిపోవడము,చిగురించడమూ మనకు అలవాటే.

ప్రకృతి వసంతానికి లొంగిపోయినట్లు

నేను నీకు ఎప్పుడో లొంగిపోయాను.

ఉవ్వెత్తున పడిలేచే అలల కెరటానివి,

బురుగుల,నురగల బుడగలు అప్పుడే అప్పుడే

వెంటనే గిడుతూ మళ్లీ పుడుతూ నేను

నీ అంతరంగములో నిరంతర సంగీతాన్ని

నీవు నా కణాంతరాలలో 

శ్వాసిస్తున్నప్రాణ వాయువు వి...

స్థిత ప్రజ్ఞ

మా విశాఖ సముద్రపు అలలు
ఎప్పుడు సొలసిపోవు,అలసిపోవు
మా కలలు,ఆశలు కూడా అంతే.

ఆకాశం కట్టుకున్న  అందమైన చీర
బంగారంలా మెరిసే సైకత రేణువులనేత
సంద్రపు చీరకు  పైట చెంగు.
అక్కడక్కడ వెండిదారపు నగిషీల
బుటాలు తెరచాపల తెప్పలు.

నడిచే సూరీడు తో పోటీ పడుతూ
నీలివర్ణ నీడలు
పగటి పూట పలు రంగులుతో
పైపైనే ఆ హంగుల కుచ్చీళ్ళు.
ఎంత రెచ్చగొట్టినా వేడి ఎక్కక పైట, గాలి విసురుతూ

సంద్రమ్మ కు ఎంత  గుంభనమో ,
చంద్రమామ ను చూడగానే  ఉరుకుల ఉత్సాహం
అమాంతం అందుకోవాలని ఆరాటం
 తనను ఆక్రమించి , పరుచుకున్న వెండి వెన్నెలతో
దోబూచుల పరాచికాలు, ఒకరిలో ఒకరిని చూసుకుంటూ

ఆ హృదయపు లోతులు తెలుసుకో తరమా?
ఆ గగనపు నీడలు అందుకోగలమా?
ఎందరకో ఖేదం,మరెందరికో మోదం నీ నైజం
గంగవో దొంగవో ఏమో,గానీ

మా ఆత్మీయ అంత తరంగానివి నీవు.
అలుపెరుగని ఆడంబరానివినీవు
అలజడి ఆర్తనాదాలు అలవాటు చేసుకున్న
ప్రకృతి ఒడిలో స్థిత ప్రజ్ఞ వు నీవు.

------------------------------------------

ఏహి పస్సికో(నిర్దారించుకుని తెలుసుకో)

కలంతో వ్రాసిందో,
బలం తో వ్రాసినదో నాకు ఇష్టముండదు,
హృదయ లోతులలో ముంచి మనసుతో వ్రాస్తే తప్ప.

 నొసటితో వెక్కిరించే  పెదవులపై చిరునవ్వుల
తేనె పూత మాటలు నాకు ఇష్టముండదు
ఆత్మీయ స్పర్శను అందిచే పులకరింపు పలుకులైతే తప్ప .

కళ్ళతో చూసిందో,
చెవులకు వినిపించినదో
నమ్మశక్యం కాదు నాకు అస్సలు
కలుసుకునో,తెలుసుకునో,ఆస్వాదించో, అనుభవించో
అనుభూతి పొందే యోగినినేను, భోగిని నేను.
అంతే తప్పా?

బుద్ధుడు

గతము కాదది
నిత్య నూతన వ్రతము
మతము కాదది,
నిత్యవసంత మానవతము
ఆలకించిన, అవలోకించిన
అవగతమౌ స్వాంతన సంగీతము
ఆచరించిన,అనుభవించిన 
కలుగు భవితకు జయము

మహోపాధ్యాయుని నిరంతర భోధనలు
మానవాళి మనుగడకు సూక్తిముక్తావళులు
దమ్మ పద సంచార మార్గ దర్శకములు
దుక్ఖ వ్యధ నిర్మూలన గీతములు

ఎదేశమేగిన అగుపించును ఆతని సాన్నిధ్యములు
ఈ నోతవిన్నాను వినిపించును ఆతని నిత్య సాధనలు
ఎవ్వరేమన్నగానీ మురుపించునాతని ముఖ కవళికలు
జగతికి ఆవశ్యాకతములు ఆతని సామ్యవాదాన్నిసాన్నిధ్యములు
   ------------------------------