మిత్రమా! గౌరవించు

మిత్రమా! గౌరవించు

                          డాక్టర్ మాటూరి శ్రీనివాస్

మిత్రమా! ఒక్కసారి  దళితుడిగా పుట్టరాదా

నీకూ నా భాధ భోధ పడుతుందంటే అంత ఉలిక్కి పడ్డావేం ?

ఎన్ని ఏళ్ళు గా పుడుతూ చస్తూ బ్రతుకుతున్నామో

నీకెలా అర్థం అయ్యేలా చెప్పాలి?

వెలివాడల్లో, మలి నీడల్లో

ఎలా మ్రగ్గి పోయి ముడతలు పడిపోయామో

మీ ముత్తాతల నాగళ్ళకు వేలాడిన మా ముత్తాతల ప్రేగులు

సాక్షిగా నీవు తెలుసుకుని తీరాల్సిందే.

అలుపెరుగని ఆత్మగౌరవ పోరాటం నాది,

ఆత్మ వంచనతో ఆధిపత్యపు ఆరాటం నీది.

కళల కాణాచినై ప్రకృతి పంచిన ప్రతిభ నాదైతే ,

దారపు పోగుల ద్విజ అహంకార పరిజ్ఞానం నీది కాదా ?.

జంట పక్షులు అప్పుడే కలసి అప్పుడే విడిపోతాయి,

మనం విడి విడిగా కల్సి ఉన్నట్లు నటిస్తూ

కలి  విడిగా బ్రతుకుతున్న ఊష్ట్రపక్షులం కాదా ?,

నీకు తెలుసు , గర్వం గా తలెత్తుకుతిరిగే  సింధు చరిత్ర నాదని,

పురాణాలే చరిత్రంటూ సిగ్గుపడాల్సిన ఆర్య నీతి నీదని ,

అయినా , చరిత్రని వ్రాయాల్సింది పులులు గానీ , వేటగాడు కాదుగా.

నీటిలోని రాయి ని పట్టిన నాచు లా ఉపరితలాన పచ్చగా వుంటూనే

పల్టీలు కొట్టించే సంస్కృతి ని తరగని ఆస్తిగా కూడగట్టుకున్నావ్ .

శoభూకుడు, ఏకలవ్యుడు, బలి , కోటేసులు

నీకు నిద్రలేని రాత్రుల్లతో పాటూ , పగటి కలలకు కళ్ళాలు వేయలేదా?

పురుషుడుకు పుట్టినోళ్ళు, పైగా శాస్త్రాలు తెలిసినోళ్ళు  

మాలాగ పుట్టక్కరలేదులే  గానీ,

తల్లికి పుట్టినోళ్ళను గా మమ్మల్ని  గౌరవించు చాలు, సెలవు.

                                                     12-06-14

జమిలి

జమిలి

                                -డాక్టర్ మాటూరి శ్రీనివాస్

-ఈ దేహానికి ఈ దేశము లో రవ్వంత ఉనికి లేదు,
కాచుకుని ,దోచుకోవదమో ,

లేనిదానిననో, కానిదానిననో నలిపేసొ, పీకనులిపేసో

ప్రాణాలను గుంజేసే  ఆటవికుల ఆధిపత్యపు లోకంలో .

మర్మం  లేని మా బ్రతుకుల్లో ఈ మరణగీతాలు తో  

మర్మాంగాలతో పిశాచుల ఈ పరాచికాల పరాకాష్టలు తో

ఖడ్గ మృగాల కుల చదరంగము లో పావులమై

పాపాలకాల గర్భానికి  బలి అయిపోతున్నాము .

ఇక్కడ ఇప్పుడు చెట్లకు కాయలతో పాటూ

మా శవాలు కూడా కాస్తున్నాయి,

ఏ బేతాళుడు వ్రాయని వ్యధల్ను పుంఖాను పుంఖాలుగా రాస్తున్నాయి.

మరుగు భూమిని మరు భూమిగా మార్చేస్తూ

బలం బలిమి తో కులం కొలిమిలో మమ్మల్ని

కామాగ్ని తో కాల్చేస్తూ, మా కాలానికి  కంచెలు కట్టేస్తున్నారు.

మా మానమునే అవమానపు  చిహ్నం గా మార్చేస్తున్నారు.

నిర్భయ తల్లికి కష్టం వస్తే చానెళ్ళు , పేపర్లు నెత్తి నోరు కొట్టుకున్నాయి,

పుట్టు నిర్భాగ్యులు ఏమి పాపము చేసుకున్నామో?

నిర్లజ్యపు మీడియా సమాజం కళ్ళు ,కెమెరాలు ఎక్కడ దాచుపెట్టుకున్నారో  ?

‘కలం’ కారుల కలం  , ప్రజా వీరులు గళం మేల్కొనే లేదు, 

అవును! దేశానికిప్పుడు రెండు గ్లాసుల పద్ధతికి తోడు

రెండునీతులు, రెండు తీర్పుల పద్ధతులు కూడా అలవడ్డాయి .

కర్తవ్యము కనుచూపు మేరలో కలవరం లేపు తోంది,

సామూహిక దళిత మాన హననం ఏ యుద్ధానికి దారితీస్తుందో?

భయం అయితే లేదు,కానీ, భరోసా అడుగుతోంది,

సంసిద్ధం కమ్మని సంకేతాలిస్తుంది. 

అరుణ

               అరుణ

                                -డాక్టర్ మాటూరి శ్రీనివాస్

మెరిసే తారవో సితారవో, అరుణ నీవు మా అంతరంగానివి,

తీర్చుకోలేని రుణానివి ,మార్చుకోలేని బంధానివి   

అందరినీ అలరించే దానివి, ఆత్మీయంగా పలకరించేదానివి

 ఆశ్చర్య పరుస్తూ అచంచల విశ్వాసం తో

అవాంతరాలు అధిగమించి అందనంత ఎత్తుకేదిగి,

ఆశ్చర్యపరిచావే, ఆనందాన్ని పంచావే

అంతలోనే అందనంత దూరానికెళ్ళిపోయి దుక్ఖాన్నేపంచావే,

ఆశయాలను అందుకోమని , జాతికి కొలమానముగా మిగిలావే,

మనిషి కొంచెం ఉనికి ఘనమని చెప్పకనే చెప్పి

నీకు నీవుగా నిరంతర ప్రవాహమై మా అందరి జీవితాలలో

జీవ నదిగా జీవిస్తావుగా ఎప్పటికీ,

నమ్మిన వారిని, నమ్మిన సిద్ధాంతాన్ని వమ్ము చేయక

గమ్మున సాధించి, జీవితపు బొమ్మలాట నుండి

హటాత్తుగా నిష్క్రమించి , ఎంత నిరాశ పరిచావో నీకేం తెలుసు ?

నిజానికి నీవు అరుణోదయానివి

ప్రతి రోజూ మాలోనుండే ఉదయిస్తూ ఉంటావు.

ప్రతి సాయంత్రం ,

నీ జ్ఞాపకాలు మాలోనే నిదురిస్తూ వుంటాయి.

( మా కళ్యాణ రావు కూతురు అమెరికాలో మే ఇరువై మూడు 2014 చనిపోయింది)