ఒక్క క్షణం ....

భారమైపోతున్న పసి ప్రాయాలు గూని బారిపోతుంటే ,
 చిరిగిపోతున్న అప్యాయాలు , పెరిగిపోతున్న

అంతరాల పరదాల దొంతర్లు మినార్ల  మీద కూర్చున్నాయి.

ఎక్కడో గానీ కనిపించని పలకరింపుల చిలకరింపులు

కరువు కాలాన్నితలపిస్తూన్న ఎల్నినో ఎఫెక్ట్ .

పలకలేని బ్రతుకు బలపాలు , పలుకబడుల చదువులు

నిరంతరం కారం అద్దుకుంటున్న గాయాలే జీవన గేయాలు .

అప్పుడు అనుకునే వాడిని ఎప్పుడు పెద్ద అయిపోతానాని

 ఇప్పుడేమో మళ్ళీ బాల్యాన్ని హత్తుకు పడుకోవాలనుంది.

అమ్మ దనం లో కమ్మదనం మమ్మీల్లో నిక్షిప్తం అయిపోక ముందే

నా గుండెల్లోని  మమకారం ఇంకి పోయి బీడు వారక ముందే

మనిషి గా ఒక్క క్షణం బ్రతికి పోవాలని వుంది.

                                         -డాక్టర్ మాటూరి శ్రీనివాస్

తల్లీ ఎవరు కన్నారు అమ్మా మమ్మలను కన్న  నిన్ను ,?

ఎవరైతే నేమి, మాతవు , తండ్రిలేని  మాపాలిట దైవానివి.

 మరి ,ఎందుకు కొందరే నీకు జై కొడతారు? వాళ్ళ జాగీరులా ప్రవర్తిస్తారు .

వారే , ఆకొందరే యందుకు నిన్ను

ప్రేమించినట్లు భావిస్తారు?  ఓంకారాలు ఘీంకరిస్తారు .

వారికి మాకు విభేదాల వంతెనలు ఎవరు కట్టారు?

ద్రౌపదిలా   పక్షపాతచిత్రనెందుకో?

జాతీయ పటానికి నిలువెత్తై

పట్టు వస్త్రం తో విరబూసిన కురుల కిరీట ఠీవిగా నిలెట్టి

చేతిలో ఎవరు పెట్టరమ్మా ? ఆ జెండా

తిరంగమో, త్రివర్ణ మో, కొండకచొ  కాషయమో

ఎవరికీ తోచిన రీతిలో వాళ్ళు . ధర్మచక్రాన్ని అధర్మం పాల్జేయడానికా?

జాతీయ చిహ్నం పులికదా! నీ ప్రక్కన ఆ సింహమేమిటీ?

క్రూర జంతువుతో నీకేమి పని? ఏమిటి ఈ ఉన్మాద వైపరీత్యం.?

నిన్ను ఒకరు బొమ్మ తల్లినిచేస్తే ,ఒకరు పురాణ స్త్రీని చేసారే  పబ్బం కోసం.

నీకు చరిత్ర కూడా వ్రాస్తారు స్వార్ధం కోసం,

గాంధి తాతను జాతి పితను చేసి , తండ్రినే చంపుకున్న చాణక్య చరిత్రమాది

చివరాకరికి మేము భారతీయులము , మముగన్న మాయమ్మలను

వెతుక్కునే వేటలో రాష్ట్రానికొక తల్లిని సృష్టించుకుంటున్నాం .

శంకరంబాడి పాట తో పూర్ణ కుంభం చేతపట్టి,

వరి కంకులు వెదజల్లుతూ తెలుగుతల్లి విలసిల్లితే

జొన్నపొత్తులు  చేతబూని, బోనాలతో నీ వారసురాలు

అరణాల తెలంగాణా తల్లి పురిటిలో అపశ్రుతులెన్నో .

 పుట్టింది మొదలు  ఆ తల్లికి జన్మనిచ్చినపిల్లలే

పెద్దమ్మతల్లికి  పంగనామాలు పెడతారు .

తల్లులు లేని దేశాలు అనాధులేమీకాదు, గానీ ప్రగతి పధాన

దూసుకుపోయే కొత్త నీటి పునాదులు.

 పితలు మాతలు వున్నా మనం మాత్రం

వెనక్కి నడుస్తున్న సంప్రదాయ సమాధులం.

                      డాక్టర్ మాటూరి శ్రీనివా

ఎబోలా, ఓ ఎబోలా!

ఆఫ్రికా దేశాల పాలిట  దాపురించావె  శాపంలా .

ఆకలి మంటల చావులకు ఆజ్యాన్నే పోసేసి

అలమటించే రాజ్యాలను కకావికలం చేసేసే

నీ ఉనికి మా చావుకొచ్చిందే .

మందు మాకులకు లొంగ కున్నావు,

సందు సందుల్లోను  విహరిస్తూ వున్నావు .

నీవు బతకాలంటే మేముండా లంటావు,

బతక నిద్దామంటే సంపుకు తింటావు

దేశాలు దేశాలు దోచేసుకుంటావు,

వేషాలు మారుస్తూ మోసాలు చేసేస్తూ

 చీకటింట్లో గబ్బిలాల్లో శ్వాసిస్తూ

అగ్ర అహంకార అమెరికానే శాసిస్తూ అలజడులు సృష్టిస్తూ

కోతులతో చేరి కొమ్మచ్చులాడు తున్నావు,

ఎబోలా ఓ ఎబోలా

తప్పించుకుంటూనే మనగల్గు తున్నావు ఈ వేళ.

ఎంత మందిలో దూరి ఎన్ని మూల్గులు వింటావు

లైబీరియా నది నామ రూపం నీది ,

అల్లంత దూరాన అక్కడే ఆగిపో

నైజీరియాలోని  మావాళ్ళను విడిచిపో

నీ కర్కోటక కాటుకు వేస్తాము వేటు

ఎబోలా ఓ ఎబోలా

నేడైనా రేపైనా హత మారుస్తాము  నిన్ను ఏదోలా.....

                                                ---మాటూరి శ్రీనివాస్

జమిలి

-ఈ దేహానికి ఈ దేశము లో రవ్వంత ఉనికి లేదు,
దాచుకున్నది ,దోచుకోవదమో ,
లేనిదానిననో, కానిదానిననో నలిపేసొ, పీకనులిపేసో 
ప్రాణాలను గుంజేసే ఆటవికుల ఆధిపత్యపు లోకంలో .
మర్మం లేని మా బ్రతుకుల్లో ఈ మరణగీతాలు 
మర్మాంగాల తో పిశాచుల పరాచికాలు . 
ఖడ్గ మృగాల కుల చదరంగము లో పావులమై 
పాపాలకాల గర్భానికి బలి అయిపోతున్నాము .
ఇక్కడ ఇప్పుడు చెట్లకు కాయలతో పాటూ
మా శవాలు కూడా కాస్తున్నాయి,
ఏ బేతాళుడు వ్రాయని వ్యధల్ను రాస్తున్నాయి.
మరుగు భూమిని మరు భూమిగా మార్చేస్తూ
బలం బలిమి తో కులం కొలిమిలో మమ్మల్ని
కామాగ్ని తో కాల్చేస్తూ, మా కాలానికి కంచెలు కట్టేస్తున్నారు.
మా మానమునే అవమానపు చిహ్నం గా మార్చేస్తున్నారు.
నిర్భయ తల్లికి కష్టం వస్తే చానెళ్ళు , పేపర్లు నెత్తి నోరు కొట్టుకున్నాయి,
పుట్టు నిర్భాగ్యులు ఏమి పాపము చేసుకున్నారో?
నిర్లజ్యపు మీడియా సమాజం నోట్లో ఏమి పెట్టుకున్నారో ?
కలం కారులు కలం , ప్రజా వీరులు గళం మేల్కొనే లేదు,
అవును! దేశానికిప్పుడు రెండు గ్లాసుల పద్ధతికి తోడు
రెండునీతులు, రెండు తీర్పుల పద్ధతులు కూడా అలవడ్డాయి .
కర్తవ్యము కనుచూపు మేరలో కలవరం లేపు తోంది,
సామూహిక దళిత మాన హననం ఏ యుద్ధానికి దారితీస్తుందో?
భయం అయితే లేదు,కానీ,భరోసా అడుగుతోంది
సంసిద్ధం కమ్మని సంకేతాలిస్తుంది.