Friday, 10 August 2018

S -377


ఆకలేస్తే తినడం కూడా తప్పైన జీవితపు  పరాధీనతలో
అడుగడుగునా అడుక్కోవడమో లేదా సణుక్కోవడమో నేటి ప్రజాస్వామ్యం
వాడిచేతిలో అధికారం , పిచ్చోడి చేతిలో హక్కుల అణుబాంబు.
లింగ వివక్ష పరాకాష్ట పరిధులు దాటి పంజా విసరినప్పుడు
చచ్చినట్టు స్వలింగ సమీకరణాలకు సలాము చెయ్యాల్సిందే...
పడగ్గదిలో భాగస్వామి వారినెలా ఆస్వాదించాలో
అశ్వినీ దేవతలా వారసులు ఈల ఊదుతూ చెప్పాల్సిన అవసరం లేదు
అయినా , ఏది సహజమో  ఏది అసహజమో ప్రకృతికే వదిలేస్తే పోలేదూ?
జరిగేదంతా ‘రూల్ ఆఫ్ ది నేచర్’ ప్రకారమే జరుగుతుందని తెలీదూ?
ఎవ్వరికీ హాని లేని అంతర్గత ప్రవృత్తులకు చట్టాలూ శిక్షలూ  ఎందుకు?
రేపు చూషణలూ, చేతి ప్రయాగాలు  కూడా మా పరిధి లోనివేనని
కాదంటే దేశ ద్రోహాన్ని అంటగట్టే అంగ వైకల్యాన్ని నేననుమతించాను
నాలుగ్గోడల మధ్య ఆ  ‘అతి’రహస్య మే శాంతి విఘాతమైతే 
బహిరంగంగా బూతు పురాణాలు భక్తీ ముసుగులో  భోగాలకోసమే
సృష్టించిన ప్రత్యేక  కులాలు ఏ సమానతకు చిహ్నాలు?
 మానవహక్కుల ఉల్లంఘన ఏ ఫాసిజానికి ఆనవాలు?
                                                              
డాక్టర్ మాటూరి శ్రీనివాస్ (12-07-18)

పూనిక


 ఒక తీక్షణ సంకల్పం సామూహికంగా నిశ్చయ బుద్ధితో
 అమాంతం పరిసరాలను తృణ ప్రాయంగా విస్మరించి
 దారీ తెన్నూ లేని ఎడారిలో ముళ్ళ జెముళ్ళ మాదిరి
 సముద్ర గర్భాన స్వాతి ముత్యాల తెన్నుగా
 ప్రపంచాన్ని ప్రాణాలతో పలకరించాలని చేస్తోందొక సుదీర్ఘ తపస్సు
  ఆ విపశ్యనామయ ప్రశాంతతకు అనుకంపతో మద్దతుగా
 తనవంతు ఆలంబనందిస్తూ సహా ధ్యానిగా లాండ్ లువాంగ్ గుహ

 అక్కడ ఆ బిలంలో చీకటి చిచ్చులో చిత్తడి రొచ్చులో
నిరంతరం  నిశ్శబ్దపు కటికత్వం హాహాకారాలు చేస్తుంది
 మధ్యలో గబ్బిలాల ఊళలు వాళ్ళ దైనందిన స్వేచ్ఛతో పోటీ పడుతున్నాయి.
 భయం వింత వింత శబ్దాలతో మారుడిలా నాట్యమాడుతోంది
 దిగులు జయిస్తానాని ధీమాగా గుహ గోడను మెల్లగా ఆవరిస్తోంది
 దౌష్ట్యాల  అవిరాళ ఆటంక  ప్రయత్నాలన్నిటినీ  తిప్పి కొడుతూ
 అంతటి తమస్సులో ఒక తపోధనుని సాన్నిధ్యంలో శ్రావకులై
 అభినవమైన మొక్కవోని నిశ్చలత తో ఆ యవ్వన  సమూహం

 ఇక్కడ అలుపెరుగక ప్రాణాన్వేషణ వేటలో మరొక పట్టుదల
 ప్రపంచాన్నేఏకం చేసి ఒక అత్యాధునికతను వేటకు వలగా నేసింది.
 ఎల్లలు దాటొచ్చిన వేట గాళ్ళు సొరంగ మార్గంలో సోదాలకే సవాళ్లు విసిరి
 ఉత్కంకే ఊపిరాడనివ్వక  జలగండాన్ని జయించి శోధించారు
 వైల్డ్ బోర్స్ ప్రాణ రక్షణకోసం  సీల్స్, డైవర్స్ ప్రాణాలను పణంపెట్టి
 సర్వ మానవతను  సమిధిగా వెలిగించిన  ఒక యజ్ఞం
 తల్లులే కాదు సర్వజనమూ  పొలాలూ పల్లెలూ ఊళ్ళే కాదు
 ప్రపంచమే  సంఘటితమై చేసిన ఒక చారిత్రిక అద్భుత సాహసం

 రెండు వారాలుగా ఇరువైపులా ఆకలీ దాహం తెలియనీ
 అయినవాళ్ళ ఆనవాళ్ళు  కూడా గుర్తురాని అధి భౌతికత వాతావరణంలో
 ఆలోచనలు లేవు ఆశలు లేవు ఆందోళనలు లేవు ఆశయమొక్కటే
 ఆ కొండ కుహరంలోని వారికి ప్రాణ వాయువయ్యింది
 యజ్ఞ సాకారమైంది  తపస్సు సాఫల్యమైంది కలగలిసిన
 ధ్యానమే చివరకు ఆ సంకల్పానికి  ప్రాణమైంది  .

                                    డాక్టర్ మాటూరి శ్రీనివాస్ (15-07-18)

నేనూ- నా ప్రస్థానం


నేనూ , నా ఈనాటి మనుగడ ఎన్నో మరెన్నో త్యాగ,శ్రమ ఫలితాల మిశ్రమం
ప్రక్రుతిని  సవాలు చేసి నన్ను ప్రపంచానికి  పరిచయం చేసి అమ్మను
మెలిక పడ్డ కన్నపేగును సవరించి గర్భస్థ చివరి వోడుదుడుకులను
సరిజేసిన  పరోక్ష్య ప్రసన్న పరమావౌషధపు పుణ్యాత్ముల కధ  ఒకటుంది...
ప్రాణాలు పోయడమే దాని ప్రధాన ప్రధమ అంతిమ కర్తవ్యం .
అమ్మ పురిటి నొప్పుల్ని మాటు మాయం చేసి, తనకి సుఖ ప్రశాంత ప్రసవాన్ని
 ప్రసాదించిన లేబర్ అనల్జేసియా, అనస్తీషియాల అవిరామ కధ అది ,
ఆ మత్తుమందుల గమ్మత్తుకు చిత్తైంది నరకయాతన సమానమైన అమ్మ ప్రసూతి వేదన
బయటపడుతూ ఉప్పగా ఉందని చప్పరించానా, కమ్మ నీరనుకుని నా ఉమ్మ నీరును నేనే
ఇక  ఊపిరాడక ఉక్కిరిబిక్కిరైయ్యానా  ఏడవడం కూడా కష్టమైన నా అంతర్వేదన చెప్పలేను.
నా నాసికా కవాటాల్లోంచే  కాక నవరంధ్రాల్లోకి చోచ్చుపోయిందట
 పిండంతో మొదలై నాతో పాటూ  జుగల్బందీగా ఎదిగిన ఉబ్బ జలం
 అమ్మ ప్రేమ ఫలం నన్ను విడవలేని ఆప్యాయతా  బలం అనుకుంటా..
నన్నావరించి అతలాకుతలం చేసి నప్పుడు దాన్నంతటినీ
పీల్చేసి గుండె శబ్దాలను లయ పరచి  గాలిని నింపి పసి నెత్తురు కందుకు ప్రాణం పోసి
పునర్జీవింపచేసిన నియోనేటల్ అనస్తీషియా ప్రతిభకే నేనెప్పుడూ గులామునే కదా!...

అంతటితో ఆగిందా? నా జీవన్మరణ యాత్ర మజిలీ లేని మత్తు వైద్య జాతర
అదేమీ వైపరీత్యమో పొట్టలోని చిన్న పేగు ముడి పడిందని శరఘాతంలా స్కానింగ్ రిపోర్ట్
  ఈ  సారి శస్త్ర చికిత్స తోగానీ గత్యంతరం లేదట,లేదా నాకీ భూమ్మీద నూకలు చెల్లాట
ఇక ఆ మృత్యు మహమ్మారిని జయిస్తానో లేదో? ఎదో తెలియని భయం ఆవరిస్తున్నా
దుఃఖం అంచున విలపిస్తున్న అమ్మకు  ధైర్యం చెప్పాలని ఉంది
కానీ చెప్పే వయసూ లేదు,మాటలూ రావు ఇంకా నిండా బయట పడలేదుగా !??
నాలోనేనే ఇద్దరినీ వోదారుస్తున్నాను నన్నూ అమ్మనీ ,
ఈ లోగా ఆపద్బాంధవుల్లా అన్నీ తామై మళ్ళీ వాళ్ళే- ఆ మత్తుమందు వైద్యులే
 ప్రత్యక్ష్య మయ్యారా ...అబ్బా ఎంత హాయిగా ఊపిరి తీసుకున్నానో?
ఎ పరేషాన్ లేకుండా ఆపరేషన్ జరిగిపోయింది.
అది నుండీ, మధ్యలోనూ , ఆఖరి వరకూ తిరిగి తెలివిని పునః స్థాపితమైయ్యేవరకూ
నా ప్రాణానికి కంటి పాపలైయ్యారు  నిస్వార్ధ సేవకులయ్యారు నా జీవన దాతలైయ్యారు
నాకర్ధమైయింది .... వీరు అభేధ్యులు . మృత్యువును ఇక  నా చెంతకు ఇక చేరనివ్వరు
 ఏ ఆత్యయిక స్థితిలోనూ నిరంతర అప్ర ‘మత్తులు’
క్రిటికల్ కేర్ నిష్ణాతులు, భౌతిక మానసిక శస్త్ర ఆరోగ్య పర మైన ఎటువంటి
వ్యాకులతనైనా
చిటికెలో మటుమాయం చేసే మత్తు వైద్యం వీళ్ళ సొంతం
నొప్పి  విమోచనా మార్గం  వీళ్ళ పంతం
తీవ్ర రోగాల జీవిత చరమాంకానికి  సైతం స్వాంతననింపడం  వీళ్ళ నైజం
వాళ్ళ కళ్ళు నిరంతరం వైద్యమే  మాట్లాడతాయి, త్యాగం చేయాలని మెదడు ఉరకలేస్తుంది
ప్రాణంతోనే వాళ్లకి అనుబంధం దుఃఖ ఉపశమనంతోనే వాళ్లకి సంబంధం
నేను కొన శ్వాసతో కొట్టుమిట్టాడుతున్న ప్రతీసారీ నన్ను బ్రతికిస్తూ
బ్రతకాలన్న నా ఆశను బ్రతికించారీ ప్రాణ ప్రతిష్టులు, జీవన లైన్ మెన్లు
నిరాడంబర నియమ నిష్ట సుశిక్షిత కార్యదీక్షుతులు అనస్థటిస్ట్ లు........

                                               ...డాక్టర్ మాటూరి శ్రీనివాస్
                                                   27-07-18

శిధిల జ్ఞాపకం



ఈ నా దేశం వేల సంవత్సరాలుగా దురాక్రమల పరం పరలకు
ఆధిపత్య వలస పోరులకూ అవిశ్రాంత విధేయరాలు   
మూలవాసులకిక్కడ ఎప్పుడూ ఇది  అంటరాని వసంతమే  
అప్పుడు సందట్లో సడేమియా ఇప్పుడు శ్వేతజాతి బడేమియా
తెల్లవాళ్ళ నల్ల చట్టాల కాళ్ళకింద నలిగి పోయిన మొగలిపూవు ఈ దేశం
స్వేచ్ఛావాయువుకై మొహం వాచిన నిస్సహాయ జటాయువు ఈ దేశం  
అయినా అలుపెరుగని  స్వాభిమానపు ఆనవాళ్ళు   
అక్కడ  బెంగాల్ పులులై ఆత్మాధీనతకై పంజాల విసురుతున్నాయ్   
ఇక్కడ నిర్విరామ హిమాలయ పాద పధం నుండీ దేశభక్తిని స్రవిస్తూ 
పంజాబ్ కిర్పాణ్ లు  తమ రోషానికీ తలమానికమైన సవాళ్లు చేస్తున్నాయ్
జవాబు వెతుకులాటలో బ్రిటీషు సామ్రాజ్యపు అహం బొక్కబోర్లా పడింది
గతిలేక రౌలత్ ఆరాజక విప్లవ నేరాల అభియోగ ప్రతీకారం దారికాసింది     
కానీ, మిలియన్ల భారతీయుల స్వాతంత్రోద్యమ కదంబాన్ని కాలరాయలేక   
వైశాఖి పర్వదినాన్ని పండగ చేసుకోబోయిన ఉద్యమ నిరసన తోట లోకి
వోర్వలేని బ్రిటీష్ పునాదులు కదలిక, విచక్షణ వీడి
డైయర్ రూపంలో మరణశాసనంతో ఉగ్ర మదాన్ని ఉసిగొల్పింది
ఆ సన్నని దారి అమాంతం రెండు బహుముఖ తూటాల ఫిరంగులగా మారి    
జలియన్వాలా బాగ్ ను  మృగ ప్రాయమైన ఉదంతంగా రక్తాక్షరాలతో రాసింది
అమృత సరోవరం రక్త దాహాన్ని రుచి చూడాల్సిన గర్హనీయ సందర్భమది  
స్వర్ణ మందిరం వర్ణ విహీనమై కంపించిన అఘోర మానవ హననమది  
వందల రౌండ్లు వేల ప్రాణాలను చాటునుండీ వచ్చి గుట్టుగా మింగేసాయ్
మందలకొద్దీ  దారీ తెన్నులేని నిరాయుధుల్నిదిగ్బంధించి  నిస్సిగ్గుగా  
బుల్లెట్లు తోట గోడలకు నిలివునా సిలువలు వేసి కక్ష సాధించాయ్
సమరసతను చిందించాల్సిన వేల కత్తులక్కడకక్కడే నేలకొరిగాయి
బాగ్ ఊరబావి లోని నీళ్ళకు బదులు మృతులు సవాలై ఊరగా   
అక్కడ దుఃఖపు మబ్బులు ఇంక ఇప్పటికీ వీడనే లేదు  
చేతకానితనపు యుద్ధనీతి ఇలానే ఉంటుందని గోడల మీద తూటాలు
చేసిన రంధ్రాలు నిరంతరం సామ్రాజ్యవాదులను వెక్కిరిస్తూనే ఉంటాయి
పూర్వీకులారా ! మీ నెత్తురు వృధా కాలేదు భవిష్య  స్వప్నానికి   
నరమేధం లోంచి విప్లవం  చిగురించేలా ఎన్నో జ్యోతులు వెలిగించింది
 ఆ చైతన్యపు భుగ భుగలను  భగత్ సింగ్ అని పిలుచుకున్నాము   
 స్వతంత్రోద్యపు ఆఖరి పోరాటపు  నాందిగా కొలుచుకుంటుంన్నాము . 
                                                          డాక్టర్ మాటూరి శ్రీనివాస్ (10-08-18)